چهارشنبه ٢٦ مهر ١٣٩٦

چگونه توانستم مسئله‌ی بی‌قراری نگین دانش‌آموز اول ابتدایی را کاهش دهم.؟

 منبع :

 نويسنده : سحر احمدی    ایمیل :

 نوشته شده در تاريخ : 1393/03/07   ( آخرين ويرايش : 1395/07/05 )

عنوان پژوهش: چگونه توانستم مسئله‌ی بی‌قراری نگین دانش‌آموز اول ابتدایی را کاهش دهم.؟

رده موضوعی:اختلال رفتاری

نام و نام خانوادگی: سحر احمدی

سمت فعلی:آموزگار

دوره تحصیلی : ابتدایی

مدرک تحصیلی : دانشجوی کارشناسی

محل پژوهش

تاریخ پژوهش : 91-90

هدف پژوهش : شناسایی علل بی‌قراری کودک مورد مطالعه و راه‌کارهای کاهش یا رفع آن

پرسش های تحقیق: چرا کودک مورد مطالعه در کلاس درس و خانه بی‌قرار است ؟ برای کاهش این رفتارها چه اقدام‌هایی می‌توان انجام داد ؟

چکیده :

وضعیت موجود. . کودک مورد مطالعه که در مدرسه دولتی (اختلالات نافذ رشد)تحصیل می‌کند به بی‌قراری دچار است . در سر کلاس پرجنب‌وجوش است . سرش را به دیوار می‌کوبد . در زنگ تفریح خودش را به زمین می‌اندازد و چند مفر او را از زمین بلند می‌کنیم .در کلاس گاهی جیغ می‌کشد . برای کاهش احتمالی این رفتارهای وی تصمیم گرفتم که وی را مورد مطالعه قرار دهم .

برای اینکه تصویر روشنی از وضع موجود داشته باشم نیاز بود اطلاعات لازم را در این مورد جمع‌آوری کرده و آنها را طبقه‌بندی کنم که جهت کسب اطلاعات بیشتر و دقیق‌تر از منابع زیر استفاده کردم .

1) مشاهده رفتار دانش‌آموز توسط معلم .

2) اظهارنظر اولیاء در مورد رفتار نگین در منزل .

3) تکمیل پرسشنامه توسط مادر .

4) اظهارنظر معاون آموزشگاه در مورد رفتار نگین در ساعات تفریح .

5) اظهارنظر معلم سال قبل .

6) استفاده از نظرات و گزارش‌های مشاور مدرسه

7) مطالعه کتب ، مجلات و ماهنامه‌های استثنایی و مقاله‌های مربوط به این مساله .

تجزیه‌وتحلیل داده‌ها : پس از مطالعه‌ی یادداشت‌ها و مصاحبه‌ها و بررسی پرسشنامه‌ها متوجه شدم که عوامل زیر در بی‌قراری دانش‌آموز، تأثیر داشته است : دل‌تنگی/خستـگی/ بیش فعالـی/عدم /علاقه به درس /مصرف خودسرانه دارو / عدم آگاهی اولیاء و مربی/خوردن غذاهای نامناسب توسط کودک .

راه‌های موقتی جدید و اجرای آن‌ها : همان طور که گفتم با انتخاب راه حل برای بهبود مشکل نگین در ابتدا همراه مشاور مدرسه ، معاون و مادرش جلسه‌ای را ترتیب دادیم . مادر نگین از اینکه می‌دید برای مشکل فرزندش اقدام کرده‌ایم اظهار خوشحالی می‌کرد. در آن جلسه توضیحاتی درباره نگین داده شد و به مادرش گفتیم که نیازمند همکاری شما هستیم. و راه حل های زیر را به‌کار گرفتیم .

توجه به اینکه بی‌قراری کودک کی رخ می‌دهد و شناسایی علائم هشداردهنده آن / چنانچه کودک خسته به نظر برسد انتظارات درسی و فعالیت‌های بخشی از روز کودک را تغییر یا کاهش دهیم/ در صورت امکان برای پیشگیری از آسیب در کلاس تغییرات فیزیکی ایجاد کنیم. رژیم غذایی نگین: تمام شیرینی‌جات ، خوراکی و شکلات حذف شد و به‌جای آن نان سنگک ، افزایش مصرف آب ، استفاده از مواد غذایی حاوی امگا 3 ، روغن‌زیتون ، گردو، استفاده از میوه و سبزی تازه و استفاده بیشتر از پروتئین‌ها جایگزین شد. جلب‌توجه کودک به فعالیت‌هایی که برایش جالب است/ هنر درمانی/ آموزش همسالان . با استفاده از این روش من درس فارسی و ریاضی را با رنگ‌ها به نگین آموزش دادم/

ارزیابی اقدام‌ها : اگرچه رفتار اولیاء و همکاران و عملکرد دانش‌آموز، نشان از کاهش بی‌قراری بود ولی برای اینکه مشخص شود ،آیا روش‌های بکار برده شده موثر بوده است یا نه ، تصمیم گرفتم تا به گردآوری اطلاعات بپردازم.

1 ) مصاحبه با اولیاء در مورد رفتار نگین در منزل :

ایشان مطرح کردند که بی‌قراری نگین در منزل کاهش‌یافته و از لحاظ آموزشی پیشرفت کرده است . و نیز راهکارهای داده‌شده مانند رژیم غذایی و هنر درمانی ( استفاده از مداد رنگی ) مرتباً" در خانه اجرا می‌شود.

2 ) تکمیل پرسشنامه توسط مادر .( پیوست شماره اصل گزارش 19)

3 ) مشاهده‌ی رفتارهای دانش‌آموز در کلاس توسط معلم و تکمیل پرسشنامه‌ی مربوطه بعد از اجرای برنامه. ( پیوست شماره 20 اصل گزارش ).

4 ) اظهارنظر همکاران که آنها نیز اجرای این پژوهش را موثر ارزیابی کرده و تغییر وضعیت نامطلوب را تأیید می‌کردند .

5 ) اظهارنظر مشاور مدرسه از طریق بازدید از کلاس و بررسی رفتارهای دانش‌آموز در ساعات تفریح.

6 ) اظهارنظر معاون مدرسه در مورد کاهش بی‌قراری نگین در ساعات تفریح .

7 ) پیشرفت آموزشی نگین ( پیوست شماره 21 اصل گزارش) .

نتیجه‌گیری : هدف از این طرح کاهش بی‌قراری‌ها و حرکات غیرعادی کودک بود . بامطالعه ادبیات تحقیق و بهره‌گیری ازنظرت مشاور و همکاران و اولیای کودک توانستیم راه‌هایی برای این کار پیشنهاد کرده و به اجرا بگذاریم. نتیجه این شد که : اولیاء دانش‌آموز که قبل از اجرای طرح واقعاً نگران وضعیت فرزند خود از لحاظ رفتاری ، آموزشی و عاطفی بودند، بعد از اجرای طرح از کاهش بی‌قراری فرزندشان و پیشرفت آموزشی وی احساس رضایت و خشنودی داشتند .

2) تمرکز و عملکرد دانش‌آموز افزایش یافت .

3) ایجاد آرامش در محیط کلاس .

4) با کاهش بی‌قراری نگین ، عملکرد سایر دانش‌آموزان کلاس هم افزایش یافت.

5) ایجاد حس مسئولیت‌پذیری در دانش‌آموزان دیگر.

6)این‌جانب نیز به طور کلی از تغییرات کمی و کیفی کار راضی بودم و دیدن چهره خشنود و شادمان اولیاء و رضایت کادر مدرسه، امید و تلاش بیشتر را در وجودم می‌پروراند.

چهارشنبه ٢٦ مهر ١٣٩٦